Etken

Tek hücreli Leishmania parazitinin bazı türleri.

Bulaşma Yolu

Enfeksiyon, dişi phlebotomine tatarcığının ısırığı ile bulaşır. Köpekler, kemirgenler ve diğer memeliler, leishmania enfestasyonu için konak oluştururlar. Tatarcıklar, bu parazitleri enfekte olmuş insan ve hayvanları ısırarak alırlar.

Hastalığın Seyri

Kütanöz ve mukozal leishmania enfestasyonu (şark çıbanı) ciltte yaralara ve mukozada kronik ülserlere neden olur. Kütanöz leishmania enfestasyonu; kronik, ilerleyici, sakatlayıcı ve sıklıkla hasta kişinin ilgili uzvunun kesildiği bir hastalıktır.

Viseral leishmania enfestasyonu (Kala-Azar); kemik iliğini, karaciğeri, dalağı, lenf düğümlerini ve diğer iç organları etkiler, tedavi edilmezse genellikle ölümle sonuçlanır.

Coğrafi Dağılım

Afrika, Orta ve Güney Amerika, Asya, Avrupa'nın güneyi ve Akdeniz'in doğusunu içeren tropikal ve astropikal bölgelerde yaygındır. Viseral leishmania enfestasyonu vakalarının % 90'dan fazlası Bangladeş, Brezilya, Hindistan, Nepal ve Sudan'da görülür. Yine tüm kütanöz leishmania enfestasyonu vakalarının % 90'dan fazlasına Afganistan, Cezair, Brezilya, İran, Suudi Arabistan ve Suriye'de rastlanır.

Yolcular İçin Risk

Genel olarak düşüktür. Yaygın olduğu bölgelerde kırsal ve ormanlık bölgelere giden ziyaretçiler risk altındadır.

Aşı

Mevcut değildir.

Önlemler

Tatarcık ısırmasından uzak durulmalıdır. Bunun içinde özellikle güneşin batışından sonra böcek uzaklaştırıcılar kullanılmalıdır (bkz. Vektörlere karşı korunma).