BİRİNCİ BÖLÜM

Tarifler ve ticaret gemilerinin teknik nitelikleri

Madde 1 - Bu kanunun uygulanışı bakımından:
A) Denizde kürekten başka aletle yola çıkabilen her araca, adı, tonilatosu ve kullanma amacı ne olursa olsun 'Gemi';
B) Menfaat sağlamak kasdiyle denizde kullanılan her gemiye 'Ticaret Gemisi';
C) On ikiden fazla yolcu taşıyan her ticaret gemisine 'Yolcu Gemisi';
D) Kaptan ve diğer gemi adamları, gemiyi donatan ile işletenin çoluk - çocuk ve hizmetçileri, donatan ve işletenin görev ile yolculuk eden adamı, temsilcisi ve memurları, taşınan hayvanların çobanları ve mücbir sebeplerden yahut kaptanın denizde can kurtarma ödevinden dolayı gemiye alınan kimseler dışında, gemide navlunlu - navlunsuz taşınan herkese 'Yolcu';
denir.

Madde 2 - (Değişik: 4/7/1988 - KHK - 336/1 md.; Aynen kabul: 7/2/1990 - 3612/22 md.)
A) Tekne, genel donanım, makina, kazan gibi esas kısımları,
B) Yükleme durumu,
C) Yakıtının ve kumanyasının yeterliği,
D) Gemi adamlarının yeterliği ve sayısı;
Bakımlarından Ulaştırma Bakanlığı ile diğer ilgili kuruluşların görüşleri alınmak suretiyle hazırlanacak yönetmeliklerince tespit olunmuş, nitelikleri haiz bulunmaması yüzünden, yapacağı yolculuğun normal rizikolarına karşı koyamayacak durumda olan bir ticaret gemisi 'yola elverişli' sayılmaz ve böyle bir geminin yola çıkmasına izin verilmez.

Madde 3 - Ticaret gemilerinin tahsis edildikleri işlere ve yapacakları yolculuklara göre tekne, makine, kazan, genel donanım, can kurtarma, yangından korunma ve yangın söndürme ve sair araç ve teferruatının tüzüğü gereğince haiz olmaları lazımgelen durumları yılda en az bir defa denetlenir. Şu kadar ki, yolcu gemilerinden başka ticaret gemilerinin sualtı denetlemeleri iki yılda bir yapılabilir.

Madde 4 - Denetleme sonunda durumu tüzüğe uygun olduğu anlaşılan ticaret gemisine süreli bir 'Denize elverişlilik belgesi' verilir. Böyle bir belgesi olmıyan yahut belgesinin süresi bitmiş olan ticaret gemisinin yola çıkmasına izin verilmiyeceği gibi herhangi bir sebeple tüzüğünde gösterilen nitelikleri
kaybetmiş olan ticaret gemisinin de belgesi battal edilir.
Denize elverişlilik belgesinin süresi, yolculuğun devamı sırasında biten bir ticaret gemisi, yolculuğu bir Türk limanında bitiyorsa, yolculuğu bitirdikten sonra, denetleneceği limana dönmek ödevindedir. Böyle bir ticaret gemisi, denetleneceği limana kadar, denize elverişlilik belgesi varmış gibi ticari işlem yapabilir.
Belge süresi içinde, herhangi bir sebeple tüzüğüne uygun durumunu yolculuğun devamı sırasında kaybetmiş olan ticaret gemisi hiçbir ticari işlemde bulunmaksızın, onarılabileceği en yakın limana gidebilir.

Madde 5 - (Değişik: 5/5/1981 - 2459/1 md.)
Milli ve Milletlerarası tanınmış tasnif kurumlarından verilen ve hükmü olan bir belgeyi haiz gemilere, belgesinde yazılı süre ve görev için, ayrıca denetleme yapılmadan, denize elverişlilik belgesi verilir. Ancak bu gibi kurumların tüzük ve kurallarınca denetleme dışında bıraktıkları kısımlarının denet-lenmesi bu kanun hükümlerine göre yapılır.

Madde 6 - Denize elverişlilik belgesi olup da liman sınırlarını geçerek denize çıkacak her ticaret gemisi, yola çıkmadan önce, can kurtarma, yangından korunma, yangın söndürme ve seyir donanımları, gemi adamları, kumanya ve yakıtı, yolcu sayısı, yükünün cinsi, istifi ve yükleme markası bakımlarından denetlenir ve bu durumlarda tüzüğüne uygun olmıyan ticaret gemilerinin yola çıkmasına izin verilmez.
Liman sınırları içinde çalışan ticaret gemilerinin bu madde gereğince denetlenmeleri, hal icabına göre zaman zaman yapılır.

Madde 7 - Ticaret gemilerinin, çeşitli resim ve harçlarının ödenmesinde esas olan tonilatoları, tüzüğüne göre yapılacak ölçmelerle belirtilir.

İKİNCİ BÖLÜM

Denizde yolculuk güveni

Madde 8 - Türk gemileriyle Türk liman ve karasularında yolculuk eden yabancı gemilerin, denizde çatışmayı önlemek için taşıyacakları ve gösterecekleri fener ve alametler, verecekleri sadalı sis ve manevra işaretleri, gözetecekleri seyir ve idare kurallariyle tehlikeye düştükleri zaman yardım istemek için verecekleri ve gösterecekleri her türlü işaretler tüzükle belirtilir.
Her Türk gemisinde 'Denizde Çatışmayı Önleme Tüzüğü'nden bir tane bulunur. Gemilere parasız dağıtılacak olan bu tüzük, geminin esas belgelerinden sayılır.

Madde 9 - Denizde Çatışmayı Önleme Tüzüğüne riayet edilmemek yüzünden can veya mal zararına sebebiyet verilen hallerde, durumun hal ve şartları, tüzükten ayrılmayı kati olarak gerekli kıldığı mahkemede sabit olmadıkça, hadise sırasında köprü üstünde vardiyada bulunan kaptan veya mevzuata göre yetkili güverte zabiti kusurlu sayılır.

Madde 10 - Çatışan gemilerin kaptanları, çatma yüzünden gemilere ve içindeki kimselere gelecek zararları önlemek veya azaltmak için, kendi gemilerini ve içinde bulunan gemi adamlarını ve yolcuları ciddi bir tehlikeye atmaksızın mümkün olan her yardımı yapmakla ödevlidirler. Bundan ötürü çatışan gemilerin kap-tanları, birbirine yardıma muhtaç bulunmadıklarına inanç getirinceye kadar, gemilerini hadise yerinde tutmağa mecburdurlar.
Çatışan gemilerin kaptanları, gemilerini ve içindeki kimseleri ciddi tehlikeye atmadan yapabilirlerse, yollarına devama başlamadan önce, gemilerinin adını, tanınma işaretini, bağlama, kalkma ve varma limanlarının adlarını öbür gemilerin kaptanlarına bildirmek ödevindedirler.
Çatışan gemilerin kaptanları, olayın sebeplerini ve hangi hal ve şartlar altında baş gösterdiğini, kazadan hemen sonra ve mümkünse, gemi jurnallarına yazarlar. Gemi jurnalındaki bu kaydın altı, kaptan, birinci zabit ve güverte tayfasından biri tarafından beraberce imzalanır.

Madde 11 - Yük veya yolcu taşıyan ticaret gemilerinin her iki bordası üzerine ve güverte çizgisi altına, tatlı ve tuzlu su bölgeleri ile mevsimlere ve kereste yüküne göre konulacak yükleme (Fribord) markasının yeri tüzüğüne göre tayin olunur.
Bordalarına yükleme markası konmamış ticaret gemilerinin yolcu veya yük taşımalarına veya bu markadaki yükleme çizgilerinin gösterdiğinden fazla yüklenmiş olan ticaret gemilerinin yolculuğuna izin verilmez.
150 gros tonilatodan ufak ticaret gemileri, çalışacakları deniz bölgelerine ve yapacakları işlere göre, bu madde hükümlerinden dışarı bırakılabilirler.

Madde 12 - Aşağıda yazılı maddeler bu kanuna göre 'Tehlikeli eşya' sayılır:
A) Patlama bakımından tehlikeli olan maddeler:
1 - Patlama maddeleri ve bilhassa paralama ve atış malzemesi;
(Paralama veya atış amaçlarına uygun nitelikte bulunmıyan, alevle patlatılamıyan ve vurma ve sürtünmiye karşı, dinitrobenzoldan daha hassas olmıyan maddeler patlama maddesi sayılmaz).
2 - Cephane;
3 - Ateşleme malzemesi, havai fişekler ve benzerleri;
4 - Sıkıştırılmış veya sıvık haline getirilmiş gazlar;
5 - Suya dokununca yanan veya yanmayı kolaylaştırıcı gazlar çıkaran maddeler;
B) Kendi kendine tutuşan maddeler;
C) Yanıcı sıvıklar ve kolay ateş alabilen katı maddeler;
D) Zehirli maddeler;
E) Yakıcı maddeler;
F) Fizik ve şimik nitelikleri bakımından yukardakilere benzer başka maddeler;
G) Hayvan, kereste ve zahire gibi istifleri bakımından tehlikeli yükler.

Yukarda yazılı eşyanın ticaret gemileriyle taşınması tüzüğüne göre yapılır.

Madde 13 - (Değişik: 29/6/1956-6763/43-a md.)
Türk Ticaret Kanununun 982 ve 984 üncü maddeleri gereğince salahiyetli mahkemeye deniz raporu tesbit ettirmekle mükellef her kaptan, bu raporun tasdikli bir suretini kazadan sonra uğradığı liman reisliği bulunan ilk limanda liman reisliğine verir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Denizde can kurtarma

Madde 14 - Her kaptan, denizde, can tehlikesine uğramış olarak rastgeldiği kimselere, düşman bile olsa, kendi gemisini, gemi adamlarını ve yolcusunu ciddi bir tehlikeye atmaksızın elinden gelen her yardımı yapmakla ödevlidir.

Madde 15 - Başka gemiden imdat işareti alan bir geminin kaptanı tehlikede bulunan kimselerin yardımına bütün hızı ile gitmek ödevindedir. Ancak kaptan bu türlü hareket etmeyi imkansız görür veya içinde bulunduğu özel haller dolayısiyle makul veya faydalı görmez veya 17 ve 18 inci maddeler gereğince bu ödevden muaf tutulmuş ise yardım yapmıyabilir ve bu hali hemen, imdat işareti veren geminin kaptanına bildirmekle beraber kendisini yardıma gitmekten alıkoyan sebepleri gemi jurnalına kaydeder.

Madde 16 - Tehlikede bulunan bir geminin kaptanı, imdat isteğine cevap vermiş olan kaptanlarla mümkün olabildiği kadar istişarede bulunduktan sonra, yardıma en elverişli gördüğü bu gemilerden birinden veya bir kaçından yardım istemek hakkını haiz olduğu gibi bu suretle kendisinden yardım istenen kaptan veya kaptanlar da bu isteğe uyarak bütün hızlariyle tehlikede bulunan kimselerin yardımına gitmek ödevindedirler.

Madde 17 - Telsizle imdat işareti alan bir kaptan kendisinden yardım istenen başka bir geminin kaptanından ve eğer yardım istenen gemi birden fazla ise bu gemilerin kaptanlarından, yardım isteğinin yerine getirilmek üzere bulunduğu yolunda haber alacak olursa, 15 inci madde ile kendisine yüklenmiş olan yardım ödevinden kurtulur.

Madde 18 - Bir kaptan, tehlikede bulunan kimselerin yanına varan bir geminin kaptanından artık yardıma lüzum kalmadığını habar alırsa, bu kanunun 15 inci maddesiyle yüklenmiş olduğu ödevden ve eğer kendi gemisinden de yardım istenmemiş ise 16 ncı madde ile yüklendiği yardım ödevinden kurtulur.

Madde 19 - Tehlikeli buzlar, gemi leşleri, tropikal fırtınalar veya Beaufort mikyasına göre 10 kuvvetinde veya daha fazla rüzgar yahut deniz yolculuğu güvenini doğrudan doğruya sarsan başka tehlikeler gören her gemi kaptanı, bunlaları, yakınında bulunan gemilere ve haberleşebileceği ilk kıyı noktasındaki yetkili makamlara, elinde bulunan bütün haberleşme araçları ile ve tüzüğü gereğince bildirmek ödevindedir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Ceza hükümler

Madde 20 - Bu kanunda yazılı sebeplerle:
A) Yolculuğuna izin verilmemiş,
B) Denize elverişlilik belgesi almamış,
C) Belgesi battal edilmiş,
D) Belgesinin süresi geçmiş,
Bir ticaret gemisini işleten özel donatan ve böyle bir gemiyi sevk ve idare eden kaptan üç aydan bir yıla kadar hapis cezasiyle cezalandırılır. Bundan başka özel donatandan ayrıca 100 liradan 1000 liraya kadar ağır para cezası alınır.
Tekerrür halinde bu cezalar bir kat artırılır.

Madde 21 - Yolcu taşımasına izin verilmemiş bir ticaret gemisiyle yolcu taşıdığı veya bu kanunun 11 inci maddesinde sözü geçen yükleme markası üzerindeki yükleme çizgilerinin gösterdiği hadden fazla yükle yolculuk yaptığı belirtilen kaptanlar bir aydan üç aya kadar hapis cezasiyle cezalandırılır ve her iki halde de altı aydan bir yıla kadar denizde çalışmaktan alıkonulur.
Yetkili olmadığı halde yükleme markasının yerini değiştirenler üç aydan altı aya kadar hapis cezasiyle cezalandırılır.
Donatanın kanuna aykırı emrine uymuş olması, kaptanı sorumdan kurtaramaz.

Madde 22 - 12 nci maddede yazılı tehlikeli eşyanın ticaret gemileriyle nasıl taşınacağı hakkındaki tüzük hükümlerine aykırı hareket edenlerden 50 liradan 250 liraya kadar ağır para cezası alınır.

Madde 23 - Tüzükle belirtilen yardım isteme işaretlerini yerinde ve gereği gibi kullanmayanlarla bu kanunun 10 uncu maddesinin 2 nci ve 3 üncü fıkralarına, 13 üncü ve 20 nci maddelerine aykırı hareket eden kaptanlardan 50 liradan 250 liraya kadar para cezası alınır.

Madde 24 - Bu kanunun 10 uncu maddesinin 1 inci fıkrasiyle 14 üncü maddesine, 15 inci maddesinin 1 inci fıkrasına ve 16 ncı maddesine aykırı hareket eden kaptanlar üç aydan altı aya kadar denizde çalışmaktan alıkoyma veya bir aydan üç aya kadar hapis cezasiyle cezalandırılır. Vahim hallerde her iki cezaya birlikte hükmedilir.

Madde 25 - Türk donanmasına bağlı harp veya yardımcı gemileriyle Türk ticaret gemileri arasındaki çatışmalar sonucunda, askeri kişiler hakkında yapılacak ceza kovuşturmalarında Askeri Ceza Muhakemeleri Usulü ve Askeri Ceza Kanunu uygulanır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Türlü hükümler

Madde 26 - Bu kanunun 8 inci maddesi, Türk Donanmasına bağlı harb ve yardımcı gemilerine ve 6 ncı, 8 inci, 9 uncu, 11 inci ve 12 nci maddeleri hükümleri, Türk limanlarına gelen, bu limanlardan kalkan ve Türk kara sularında yolculuk eden yabancı gemilere de uygulanır.

Madde 27 - (Değişik: 29/6/1956 - 6763/43-b md.)
Türk Ticaret Kanununun deniz kazalarına ait faslının (Çatma) ve (Kurtarma ve yardım) kısımlariyle Belediye Kanununun 15 inci maddesinin 9 uncu fıkrası ve Umumi Hıfzıssıhha Kanununun gemilerin sağlık bakımından murakabesine ait hükümleri mahfuzdur.

Madde 28 - 2239 sayılı Denizyolları İşletme Kanununun 9 uncu ve 10 uncu maddeleri ve 22 Nisan 1301 tarihli (Deryada Men'i Müsademe Nizamnamesi) kaldırılmıştır.

Geçici Madde 1 - (4922 sayılı Kanunun numarasız Geçici Maddesi olup teselsül için mumaralandırılmıştır.)
Bu kanunda sözü geçen tüzükler, bu kanunun yürürlüğe girmesinden başlıyarak en çok bir yıl içinde yürürlüğe konulacak ve o vakta kadar, bu günkü mevzuat uygulanacaktır.

Madde 29 - Bu kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Madde 30 - Bu kanunu Bakanlar Kurulu yürütür.

SAHİL GÜVENLİK KOMUTANLIĞI KANUNU

Kanun Numarası : 2692
Kabul Tarihi : 9/7/1982
Yayımlandığı R.Gazete : Tarih:13/7/1982 Sayı: 17753

BİRİNCİ BÖLÜM

Genel Hükümler

Amaç
Madde 1 - Bu Kanunun amacı, bütün sahillerimiz, karasularımız ile iç sularımız olan Marmara Denizi, İstanbul ve Çanakkale Boğazları, liman ve körfezlerimizin korunması, güvenliğinin sağlanması, ulusal ve uluslararası hukuk kuralları uyarınca hükümranlık haklarına sahip olduğumuz denizlerde, bu hak ve yetkilerin Deniz Kuvvetleri Komutanlığının genel sorumluluğu dışında kalanlarının kullanılması, deniz yolu ile yapılan kaçakçılığın önlenmesi, izlenmesi ve suçlular hakkında gerekli işlemlerin yapılması ile ilgili esas ve yöntemleri düzenlemektir.

Kuruluş ve Bağlılık
Madde 2 -Bu Kanunda belirtilen görev ve hizmetleri yapmak üzere silahlı bir güvenlik kuvveti olan Sahil Güvenlik Komutanlığı kurulmuştur.
Bu Komutanlık,Türk Silahlı Kuvvetleri kadro ve kuruluşu içerisinde olup, barışta görev ve hizmet yönünden İçişleri Bakanlığına bağlıdır.
Sahil Güvenlik Komutanlığı
a) Olağanüstü durumlarda Genelkurmay Başkanının isteği üzerine,bir kısmı ya da tümü ile Deniz Kuvvetleri Komutanlığı harekat komutasına veya emrine,
b) Savaş halinde tümü ile doğrudan doğruya Deniz Kuvvetleri Komutanlığı
emrine,
Girer.
Bu hallerde Sahil Güvenlik Komutanlığına verilen görevlerin yerine getirilmesi sorumluluğu da bir kısmı ya da tümü ile Deniz Kuvvetleri Komutanlığına geçer.

Görev Alanları ve Yerleşme Yerleri
Madde 3 - Sahil Güvenlik Komutanlığının görev alanları, üsleri, yerleşme yerleri Genelkurmay Başkanlığının görüşü alınarak İçişleri Bakanlığınca belirlenir.
Komutanlığa bağlı askeri personel,gemi,uçak,helikopter ve araçlar özel işaretler taşırlar.

Görevler
Madde 4 - Sahil Güvenlik Komutanlığının görevleri şunlardır :
A) Sahil ve karasularımızı korumak, güvenliğini sağlamak, ulusal ve uluslararası hukuk kuralları uyarınca hükümranlık haklarına sahip olduğumuz denizlerde bu hak ve yetkileri kullanmak.
B) 1. Deniz yolu ile yapılan her türlü kaçakçılık eylemlerini,
2. 25/4/1973 tarih ve 1710 sayılı Eski Eserler Kanununa aykırı eylemleri,
3. 18/12/1981 tarih ve 2565 sayılı Askeri Yasak Bölgeler ve Güvenlik Bölgeleri Kanununa aykırı eylemleri,
Önlemek,izlemek, suçluları yakalamak, gerekli işlemleri yapmak, yakalanan kişi ve suç vasıtalarını yetkili makamlara teslim etmek.
C) Liman sınırları dışında :
1. 19/4/1926 tarih ve 815 sayılı Türkiye Sahillerinde Nakliyatı Bahriye (Kabotaj) ve Limanlarda Karasuları Dahilinde İcrai Sanat ve Ticaret Hakkında Kanuna,
2. 9/4/1937 tarih ve 3222 sayılı Telsiz Kanununa,
3. 10/6/1946 tarih ve 4922 sayılı Denizde Can ve Mal Koruma Hakkında Kanuna,
4. 24/4/1930 tarih ve 1593 sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanununa,
5. 3/5/1928 tarih ve 1234 sayılı Hayvanların Sağlık Zabıtası Hakkında Kanuna,
6. 15/5/1957 tarih ve 6968 sayılı Zirai Mücadele ve Zirai Karantina Kanununa,
7. 22/3/1971 tarih ve 1380 sayılı Su Ürünleri Kanununa,
8. 15/7/1950 tarih ve 5682 sayılı Pasaport Kanununa,
9. 15/7/1950 tarih ve 5683 sayılı Yabancıların Türkiye'de İkamet ve Seyahatleri Hakkında Kanuna,
10. 6/11/1981 tarih ve 2548 sayılı Gemi Sağlık Resmi Kanununa,
11. 12/3/1982 tarih ve 2634 sayılı Turizmi Teşvik Kanununa,
12. Seyir güvenliği ile demirleme, bağlama,avlanma, dalgıçlık ve bayrak çekme ile ilgili hükümlere,
13. Deniz ve hava araçları ile denizlerdeki tesislerden yapılacak her türlü kirletmelerle ilgili hükümlere,
14. Yukarıda belirtilen konulara ilişkin uluslararası andlaşmalara,
Aykırı eylemleri önlemek, izlemek, suçluları yakalamak, gerekli işlemleri yapmak, yakalanan kişi ve suç vasıtalarını yetkili makamlara teslim etmek.
D) Deniz ve Kıyılarda Görülecek Başıboş Mayın, Patlayıcı Madde ve Şüpheli Cisimlerin Yokedilmeleri Hakkında 17/5/1948 tarih ve 5202 sayılı Kanunun uygulanmasında gerekli koruma tedbirlerini alarak ilgililere haber vermek.
E) Deniz seyir yardımcılarının ilgili hükümlere göre çalışma durumlarını, yetkili kuruluşlarca konulan deniz engelleri ile batık işaretlerinin sürekliliğini izlemek, kontrol etmek, görülen aksaklık ve noksanlıkları ilgililere bildirmek.
F) Uluslararası Denizde Arama ve Kurtarma Sözleşmesinin öngördüğü düzeyde arama ve kurtarma görevlerini icra etmek.
G) Karasularımıza giren mültecileri silah, mühimmat vesair harp vasıtalarından arıtmak ve bu mülteciler ile onların nezdindeki silah, mühimmat vesair harp vasıtalarını ilgililere teslim etmek.
H) Görev alanları içinde genel güvenlik kuvvetlerince takibi gerekli suçlarla, karada başlayıp denizde devam eden yukarıda belirtilen suçlar dışındaki suçların izlenmesinde ve suçluların yakalanmasında güvenlik kuvveti olarak diğer güvenlik kuvvetlerine yardım etmek,gerektiğinde bu suçlara elkoymak ve suçluları yakalayıp yetkili makamlara teslim etmek.
Gümrük teşkilatı bulunan limanlarda Gümrük ve Tekel Bakanlığının görev ve yetkileri ile Sahil Güvenlik Komutanlığının bu maddede belirtilen görev ve yetkilerine girmeyen konularda özel kanunlara göre görevli ve yetkili kılınmış diğer makamların görev ve yetkileri devam eder.

Yetkiler
Madde 5 - Sahil Güvenlik Komutanlığı mensupları kendilerine bu Kanun ile verilen görevlerin yapılmasında; silah kullanma yetkisi dahil kanunların diğer güvenlik kuvvetlerine tanıdığı bütün hak ve yetkilere sahiptirler.
Liman sınırları dışında Türk Kanunlarına göre cezalandırılması gereken eylemlere,ilgili kanun ve uluslararası andlaşmalar hükümlerine göre elkoyarlar.
Suçun denizde başlayıp karada devam etmesi ya da suçluların karaya geçmesi hallerinde, yetkili güvenlik kuvveti olaya elkoyuncaya kadar suç delillerinin kaybolmasını ve suçluların kaçmasını önlemek amacıyla yetkilerini karada da sürdürürler. Durum,en kısa sürede gerekli imkanlar kullanılarak mahalli mülki amire bildirilir.

İKİNCİ BÖLÜM

Kadro, Kaynak,Atanmalar ve Yer Değiştirme

Kadro
Madde 6 - Sahil Güvenlik Komutanlığının personel kadroları, bu Kanunda öngörülen hizmet gereklerine ve Türk Silahlı Kuvvetlerinde uygulanan esaslara göre,bu Komutanlık ile Deniz Kuvvetleri Komutanlığınca müştereken hazırlanır ve İcişleri Bakanlığının görüşü alınarak Genelkurmay Başkanlığınca tespit olunur. Bu kadrolarda gösterilmek üzere bir tümamiral ile bir tuğamiral kadrosu 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanununun 49 uncu maddesinde yeralan Deniz Kuvvetleri Komutanlığının rütbe kontenjanlarına eklenir.

Kaynak
Madde 7 - Sahil Güvenlik Komutanlığı kadrolarında görev yapacak olan amiral, subay ve astsubaylar ile erbaş ve erler Deniz Kuvvetleri Komutanlığınca karşılanır.

Atanmalar
Madde 8 - Sahil Güvenlik Komutanlığına tümamiral rütbesinde bir komutan atanır. Bu atanma Deniz Kuvvetleri Komutanının lüzum göstermesi, Genelkurmay Başkanının teklifi,İçişleri Bakanının inhası üzerine Başbakanın imzalayacağı ve Cumhurbaşkanının onaylayacağı kararname ile yapılır.
Bu komutanlığın kadrolarındaki tuğamiral, subay ve astsubayların atanmaları, Sahil Güvenlik Komutanlığının görüşü de alınmak suretiyle, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu hükümlerine göre yapılır.
Sivil memur atanmaları ile işçilerin işe alınmaları genel hükümlere göre Sahil Güvenlik Komutanlığınca yapılır.

Yer Değiştirme
Madde 9 - Sahil Güvenlik Komutanlığında görevli subay,astsubay ve erbaş ile erlerin hizmet gerekleri veya sağlık ve diğer nedenlerle görev ve hizmet yerlerinin değiştirilmesi, bu Komutanlığın teklifi üzerine Deniz Kuvvetleri Komutanlığı, sivil personelin yer değiştirmeleri Sahil Güvenlik Komutanlığı tarafından yapılır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Emir Komuta Bağlantısı,Görev İlişkileri,Askeri ve
İdari Yardım ile Eğitim ve Tatbikatlara Katılma

Emir Komuta Bağlantısı
Madde 10 - Sahil Güvenlik Komutanlığı personeli,görevlerini 211 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri İçhizmet Kanununa tabi olarak kendi emir ve komuta bağlantısı içerisinde yapar.

Görev İlişkileri
Madde 11 - Sahil Güvenlik Komutanlığı bu Kanunla öngörülen görevlerini, gerektiğinde ilgili Bakanlıklar,mülki ve adli makamlar ile diğer güvenlik kuvvetleri ve ilgili kuruluşlarla işbirliği, karşılıklı yardım ve koordinasyon yapmak suretiyle yerine getirir.

Askeri ve İdari Yardım
Madde 12 - Sahil Güvenlik Komutanlığı birlikleri,görevlerini yaptıkları sırada ortaya çıkan ivedi ihtiyaçlarını askeri veya mülki makamlara bildirirler.Kendilerine yetki ve olanaklar ölçüsünde gerekli yardım yapılır.

Eğitim ve Tatbikatlara Katılma
Madde 13 - Sahil Güvenlik Komutanlığı Deniz Kuvvetleri Komutanlığınca planlanan eğitim ve tatbikatlara katılır. Bu eğitim ve tatbikatlar planlanırken Sahil Güvenlik Komutanlığının asıl görevlerinin aksatılmaması gözönünde tutulur.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Bütçe, İhtiyaçların Sağlanması ve Özlük Hakları

Bütçe
Madde 14 - Sahil Güvenlik Komutanlığının bütçesi, İçişleri Bakanlığı bünyesinde ve Bakanlık bütçesinden ayrı olarak düzenlenir.

Silah, Cephane, Araç ve Gereçlerin Sağlanması
Madde 15 - Sahil Güvenlik Komutanlığının silah ve cephanesi ile araç ve gereçleri Deniz Kuvvetleri Komutanlığı standartlarına uyyun olarak,Deniz Kuvvetleri Komutanlığı ile birlikte hazırlanacak ve İçişleri Bakanlığınca onaylanacak bir plana göre kendi bütçesinden sağlanır.
Sahil Güvenlik Komutanlığının silah araç ve gereçlerinin kendi imkanları dışında kalan bakım, onarım ve tadilat hizmetleri öncelikle Milli Savunma Bakanlığının bakım ve onarım tesisleriyle yapılır. Bu hizmet bedelleri komutanlık bütçesinden karşılanır.
Bütçe kanunları ve diğer kanunlarla Milli Savunma Bakanlığı ile Jandarma Genel Komutanlığına tanınan gümrük, her türlü vergi, resim, harç ve ardiye ücretlerine ilişkin muafiyet ve istisna hükümleri Sahil Güvenlik Komutanlığı hakkında da uygulanır.

Özlük Hakları
Madde 16 - Sahil Güvenlik Komutanlığında görevli amiral, subay ve astsubaylar ile sivil personel özlük hakları yönünden, kendi özel kanunlarına tabidir.
Erbaş ve erlerin harçlıkları ile gündelikleri, Deniz Kuvvetleri Komutanlığındaki emsaline verilen miktarlar üzerinden ve aynı hükümlere göre ödenir.
Jandarma Genel Komutanlığı ve diğer kuruluşlardaki emsaline yapılan nakdi ve ayni ödemeler aynı şartlar altında ve aynı hükümlere tabi olarak, Sahil Güvenlik Komutanlığı personeline de verilir.
Sahil Güvenlik Komutanlığında görevli sivil memurlar 22/6/1978 tarih ve 2155 sayılı Kanun hükümlerinden yararlanırlar.
(Ek fıkra : 13/7/1993 -KHK- 486/19 md.)657 sayılı Devlet Memurları Kanununda belirtilen en yüksek Devlet Memuru aylığının (ek gösterge dahil);
a) Botlarda görevli subaybastsubay ve uzman jandarma ve uzman erbaşlara %15,
b) Diğer karargah,birlik ve kurumlarda görevli subay,astsubay,uzman jandarma ve uzman erbaşlara %13, tutarını geçmemek üzere İçişleri Bakanlığınca belirlenecek usul ve esaslara göre fazla çalışma karşılığı asayiş tazminatı ödenir.Bu tazminattan damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesinti yapılmaz.

İaşe, Giyim ve Yakacak
Madde 17 - Deniz Kuvvetleri Komutanlığının benzer birliklerinde uygulanan iaşe,yakacak ve giyime ilişkin mevzuat hükümleri Sahil Güvenlik Komutanlığı personeli hakkında da aynen uygulanır.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Sicil Üstleri, Nakdi Tazminat ve Ödüller,
Eğitim ve Öğretim, Yargılama

Sicil Üstleri
Madde 18 - Sahil Güvenlik Komutanının birinci sicil üstü Genelkurmay Başkanıdır.
Komutanlığın diğer kadrolarında görevli personelin sicil işlemleri Türk Silahlı Kuvvetlerindeki esaslara göre yürütülür.

Nakdi Tazminat ve Ödüller
Madde 19 - Sahil Güvenlik Komutanlığı personelinin güvenlik ve asayişin sağlanması ile kaçakçılığın önlenmesi, izlenmesi ve suçlular hakkında gerekli işlemlerin yapılması görevleri sırasında, bu görevlerinden dolayı ya da görevleri sona ermiş olsa bile yaptıkları hizmet nedeniyle derhal veya bu yüzden maruz kaldıkları yaralanma veya hastalık sonucu ölmeleri veya sakat kalmaları halinde haklarında 3/11/1980 tarih ve 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun Hükümleri uygulanır.
Ayrıca bu komutanlık personeli 10/6/1930 tarih ve 1706 sayılı Jandarma Kanununa 11/5/1959 tarih ve 7268 sayılı Kanunla eklenen hükümlerdeki şartların tahakkuku halinde burada belirtilen ödüllere de hak kazanırlar.

Eğitim ve Öğretim
Madde 20 - Sahil Güvenlik Komutanlığında görevli subay, astsubay, erbaş,ve erlerin askeri öğretim ve eğitimleri Deniz Kuvvetleri Komutanlığınca, askeri personel ile sivil personelin hizmetin gerektirdiği özel eğitimleri İçişleri Bakanlığınca, belirtilen esaslara göre yapılır.

Yargılama
Madde 21 - Sahil Güvenlik Komutanlığı personelinin:
a) Disiplin yolu ile cezalandırılmaları, kendi yetkili amirlerine aittir.
b) İşledikleri disiplin suçlarından dolayı haklarında 477 sayılı Disiplin Mahkemeleri Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu hükümleri uygulanır.
c) Askeri suçları ile bunların asker kişiler aleyhine veya askeri mahallerde yahut askerlik hizmet ve görevleri ile ilgili olarak işledikleri suçlarından dolayı haklarında 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanununa göre işlem yapılır.
d) Askeri mahaller dışında;
İdari hizmet ve görevlerinden doğan veya bu tür hizmet ve görevi yaparken işledikleri suçlardan dolayı haklarında Memurin Muhakemat-ı Hakkında Kanun ile15/5/1930 tarih ve 1609 sayılı Bazı Cürümlerden Dolayı Memurlar ve Şerikleri Hakkında Takip ve Muhakeme Usulüne Dair Kanun hükümlerine göre merkez memurlarına uygulanan esaslar uyarınca işlem yapılır.
Adli hizmet ve görevlerine ilişkin suçlarında doğrudan doğruya Cumhuriyet Savcılığınca takibat yapılır. Ancak birlik komutanlarının adli hizmet ve görevlerine ilişkin suçları nedeniyle haklarında hakimlerin görevlerinden dolayı tabi oldukları yargılama usulleri uygulanır.
Ceza ve Yargılama Usulü Kanunu yönünden Sahil Güvenlik Komutanlığının üsleri, yerleşme yerleri, yüzer ve uçar birlikleri askeri mahal; her türlü araç, gereç ve silahları askeri araç ve harp malzemesi sayılır.

ALTINCI BÖLÜM

Çeşitli Hükümler

Tüzük
Madde 22 - Sahil Güvenlik Komutanlığının bu Kanunda belirtilen görevlerinden hangilerinin idari ve adli görev oldukları hususu tüzükle düzenlenir.

Yönetmelik
Madde 23 - Sahil Güvenlik Komutanlığının bu Kanunda belirtilen görevlerinin yerine getirilmesi, işbirliği ve koordinasyon, eğitim ve tatbikatlara katılma, bu komutanlığın lojistik yönden desteklenmesi, silah, cephane, araç ve gereç ile sefer stoklarının sağlanması, bakım ve onarılması esasları ile Kanunun uygulanmasına ilişkin diğer hususlar Genelkurmay Başkanlığının görüşü alınarak Milli Savunma ve İçişleri Bakanlıklarınca birlikte çıkarılacak yönetmeliklerle düzenlenir.

Uygulanmıyacak Hükümler:
Madde 24 - Bu Kanunun tatbikinde, 16/7/1956 tarih ve 6815 sayılı Sınır, Kıyı ve Karasularımızın Muhafaza ve Emniyeti ve Kaçakçılığın Men ve Takibi İşlerinin Dahiliye Vekaletine Devri Hakkındaki Kanunun ve diğer kanunların bu Kanuna aykırı hükümleri uygulanmaz.

Geçici Hükümler
Geçici Madde 1 - Sahil Güvenlik Komutanlığı, bu Kanun hükümlerine göre 1985 yılına kadar Jandarma Genel Komutanlığına bağlı olarak görev yapar.
Bu süre içerisinde:
a) Sahil Güvenlik Komutanının birinci sicil üstü Jandarma Genel Komutanıdır.
b) Sahil Güvenlik Komutanlığı Bütçesi Jandarma Genel Komutanlığının bütçesi içerisinde ayrı bir program olarak düzenlenir.
1982 yılına ait her türlü harcamalar Jandarma Genel Komutanlığı bütçesinden karşılanır. Bu maksatla yeni tertipler açmaya ve gerekli aktarmalar yapmaya Maliye Bakanlığı yetkilidir.

Geçici Madde 2 - Bu Kanundaki görevleri yerine getirebilecek bir deniz güvenlik kuvvetinin oluşturulması için ilk kuruluşta gerekli görülen personel, silah, cephane,araç, gereç ihtiyacı Deniz Kuvvetleri Komutanlığı ve Jandarma Genel Komutanlığı ile birlikte saptanıp Genelkurmay Başkanlığının görüşü alınarak,Milli Savunma ve İçişleri Bakanlıklarının onayı üzerine bir plana göre sağlanır.

Geçici Madde 3 - Jandarma Genel Komutanlığına bağlı olarak 16/7/1956 tarih ve 6815 sayılı Sınır, Kıyı ve Karasularımızın Muhafaza ve Emniyeti ve Kaçakçılığın Men ve Takibi İşlerinin Dahiliye Vekaletine Devri Hakkındaki Kanun ile kurulmuş bulunan deniz birlikleri bütün silah, cephane, araç, gereç, tesis, tersane ve atölyeleri ile birlikte bu Komutanlığın hizmetine tahsis edilir. Memur ve işçiler halen bulundukları hukuki ve mali statüleri ile birlikte bu komutanlığa geçerler.
Yukarıdaki hükümlere göre Sahil Güvenlik Komutanlığına kesin devir işleri içişleri Bakanlığının koordinatorlüğünde Deniz Kuvvetleri Komutanlığı, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı temsilcilerinin katılacağı bir kurul aracılığı ile 1985 yılına kadar tamamlanır.

Geçici Madde 4 - Sahil Güvenlik Komutanlığı için gerekli personel yetiştirilinceye kadar:
a) 14/7/1965 tarih ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun Değişik 4 üncü maddesinde belirlenen esaslara,
b) 5/11/1980 tarih ve 2333 sayılı Sürekli Kamu Görevlerinde Sözleşmeli Personel Çalıştırılması Hakkında Kanuna,
Göre görevlendirilecek sözleşmeli personel için 1 numaralı cetvelde gösterilen kadrolar Genelkurmay Başkanlığının tasvibi alınarak kullanılır.

Geçici Madde 5 - Sahil Güvenlik Komutanlığı; bu Kanunun yürürlüğünü takip eden en geç dört ay içinde bu Kanunda yazılı görevleri yapmaya başlar.
Bu süre içinde eski hükümlerin uygulanmasına devam olunur.

Yürürlük
Madde 25 - Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme
Madde 26 - Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür